Luki teorii względności

Twierdzenie Lanskoruńskiego vs teoria względności

Dlaczego twierdzenie Lanskoruńskiego jest wyrokiem dla teorii względności?

Twierdzenie Lanskoruńskiego: dla wszystkich obserwatorów przebywających we wszystkich możliwych układach odniesienia każde oddzielne zdarzenie jest jednoczesne.

Data oficjalnej publikacji twierdzenia – 2021-04-15.

Wszystkie prawa do treści strony są zastrzeżone!

Twierdzenie opiera się na dwóch na tyle oczywistych aksjomatach, że nawet relatywiści akceptują je bez zastrzeżeń. Andrzej Lanskoruński określa ich mianem aksjomatów jednoczesności.

Aksjomat 1. Dla wszystkich obserwatorów przebywających w tym samym układzie odniesienia każde oddzielne zdarzenie jest jednoczesne.

Aksjomat 2. Dla obserwatorów z różnych układów odniesienia przebywających w momencie zdarzenia w miejscu tego zdarzenia dane zdarzenie jest jednoczesne.

Trudno się nie zgodzić z przedstawionymi aksjomatami. Z twierdzeniem Lanskoruńskiego jednak relatywiści zasadniczo nie będą chcieli się zgadzać, ponieważ nieuniknionym wnioskiem teorii względności jest niejednoczesność tych samych zdarzeń względem obserwatorów z różnych układów odniesienia. Niejednoczesność zdarzeń z kolei wynika z założenia Einsteina o stałej prędkości światła względem wszystkich obserwatorów. Prostszej ujmując: według Einsteina prędkość światła nie jest względna podobnie do prędkości obiektów materialnych, czyli jest absolutna. Niejednoczesność powinna być!

Rozpatrzymy jednak dowód przedstawionego twierdzenia i spróbujemy zrobić na jego podstawie własne wnioski.  

Dowód twierdzenia.

Weźmiemy dwa dowolne układy odniesienia X i Y. Z założenia wszystkie niezależne układy odniesienia poruszają się względem siebie. Dlatego w wymienionych układach zawsze znajda się pewne punkty a i b, które w pewnym momencie ukażą się w tym samym miejscu. Niech w punktach a i b układów odniesienia X i Y przebywają obserwatorzy A i B. Moment ich spotkania w wyniku względnego ruchu układów nazwijmy zdarzeniem Z. Według drugiego aksjomatu jednoczesności zdarzenie Z będzie dla obserwatorów A i B jednoczesne.

Niech w dowolnym miejscu układu odniesienia X przebywa dodatkowy obserwator C, a w układzie Y odpowiednio obserwator D. Dla obserwatorów A i C zdarzenie Z będzie jednoczesne zgodnie z pierwszym aksjomatem jednoczesności, ponieważ przebywają oni w tym samym układzie odniesienia. Tak samo będzie ono jednoczesne dla obserwatorów B i D z tego samego powodu.

Ponieważ wzięliśmy dowolnych obserwatorów C i D z układów X i Y, to wniosek dotyczy wszystkich obserwatorów z wymienionych układów. Dla wszystkich obserwatorów w tych układach zdarzenie Z będzie jednoczesne. Ponieważ wzięliśmy dowolne układy odniesienia X i Y, to wniosek dotyczy wszystkich możliwych układów odniesienia (niezależnie od charakteru ich wzajemnego ruchu) i wszystkich obserwatorów w nich.

Udowodniliśmy zatem: dla wszystkich obserwatorów przebywających we wszystkich możliwych układach odniesienia każde zdarzenie jest jednoczesne.

Nie istnieją zatem obserwatorzy w żadnych układach odniesienia dla których jakiekolwiek zdarzenie mogłoby być niejednoczesne. Nie ma takich obserwatorów i być nie może! Przecież w miejscu każdego zdarzenia zawsze można umieścić obserwatorów z dowolnych układów. W wyniku dla wszystkich obserwatorów z ich układów dane zdarzenie będzie również jednoczesne.

Niejednoczesność zdarzeń nie istnieje! A bez niej nie istnieje teoria względności.

Istotę twierdzenia Lanskoruńskiego doskonale ilustrują obrazki niżej.

Zbliżenie się obserwatorów A i B w wyniku ruchu układów odniesienia.

Prosta AC przechodzi przez obserwatorów A i C znajdujących się w układzie odniesienia X. Prosta BD – przez obserwatorów B i D w układzie odniesienia Y. Ruch prostych względem siebie (pokazują go niebieskie strzałki) pomaga lepiej wyobrazić sobie wzajemny ruch układów odniesienia.

Drugi aksjomat jednoczesności. Zdarzenie Z jest jednoczesne dla A i B.

Na drugim obrazku obserwatorzy A i B się spotkali – zdarzenie Z. Oznaczyliśmy jednoczesność tego zdarzenia dla obserwatorów A i B różowym kołem.

Do wpisów Nr 3 PNG
Pierwszy aksjomat jednoczesności. Zdarzenie Z jest jednoczesne dla obserwatorów A i C. Również dla B i D.

A teraz uwaga na mały trik! Stosujemy dwa aksjomaty naraz i uzyskujemy najbardziej szokujący dla wszystkich relatywistów na ziemi wniosek.

Połączenie wyniku z obydwu aksjomatów jednoczesności. Zdarzenie Z jest jednoczesne dla wszystkich naszych obserwatorów.

Co teraz? Oczywiście każdy fizyk się zgodzi, że twierdzenie Lanskoruńskiego i teoria Einsteina jednocześnie poprawne być nie mogą. Jedno lub drugie jest błędne. Spróbujmy jednak podważyć udowodnione przed chwilą twierdzenie. Chyba jest to marna trata czasu, ponieważ udowodnienie twierdzenia jest zbyt proste, przejrzyste i zrozumiałe, a opiera się ono na aksjomatach, które nie biorą się podważać nawet relatywiści.

Zawodowym fizykom nie pozostaje zatem nic innego, jak uznać twierdzenie Lanskoruńskiego. Gdy jednak tylko uznają, że niejednoczesność zdarzeń dla obserwatorów z rożnych układów odniesienia nie jest możliwa, będą zmuszeni zgodzić się, że cała teoria względności jest błędna. Dlaczego nie mają innego wyjścia?

Krótko ujmując, niejednoczesność zdarzeń w teorii względności wprost wynika z założenia Einsteina o stałej prędkości światła dla wszystkich obserwatorów. Absolutna prędkość światła jest podstawowym konceptem teorii Einsteina. Jeżeli usunąć tę cegiełkę z fundamentu teorii względności, to cała jej konstrukcja legnie w gruzach, a wszystkie wnioski okażą się fikcją.

Jednak nie wszyscy nasi czytelnicy są zawodowymi fizykami i bardzo chcieliby wiedzieć, dlaczego teoria względności nie może istnieć bez niejednoczesności zdarzeń.

Przejrzyste, dokładne i zrozumiałe dla wszystkich wytłumaczenie tego zagadnienia znajduje się w następnym artykule. Przejdź do artykułu naciskając na klawisz linku:

Już teraz każdy uczeń szkoły średniej lub student uczelni wyższej na podstawie twierdzenia Lanskoruńskiego będzie mógł podważyć teorię względności na życzenie chętnych nauczycieli.

Mało jednak obalić teorię względności. Trzeba zaproponować inne wytłumaczenie eksperymentów Michelsona i Morleya na podstawie których Einstein zrobił błędne założenie o absolutnej prędkości światła. Byłoby jeszcze lepiej, gdyby stworzyć ciekawą teorię, która byłaby zgodna z twierdzeniem Lanskoruńskiego i zastąpiłaby teorię Einsteina.

Na szczęście alternatywne wytłumaczenie Eksperymentów Michelsona–Morleya zostało znalezione, a na miejsce teorii względności zastała zaproponowana jeszcze bardziej wciągająca i dokładnie uzasadniona teoria. Wszystko to znajdziecie Państwo w książce naszego rodaka Andrzeja Lanskoruńskiego „Podstawy teorii materii-wieloprzestrzeni. Tuzin błędów teorii względności.

Artykuł w postaci stricte naukowej rozmieszczono w celu uzyskania recenzji na stronie https://poznawca.pl

Komentarze są mile widziane. W komentarzach dopuszczalne są linki do stron o zbliżonej tematyce pod warunkiem, że strony nie są obciążone reklamą.

Ten post ma 16 komentarzy

  1. Pawel

    Mam pytanie jeśli poruszal bym się z predkoscia światła i święcił do tylu „za siebie” to czy to swiatlo bylo by widoczne

    1. admin

      Zgodnie z teorią MWP światło rozchodzi się w przestrzeni atomów źródła światła z właściwą dla niego prędkością. Jeżeli Pan będzie ciągłe poruszał się z prędkością światła razem z Panem będzie się poruszała przestrzeń atomów jego źródła. W wyniku światło nigdy nie sięgnie obserwatorów pozostawionych z tyłu i oni nigdy go nie zobaczą.

  2. Portal

    Służysz społeczności blogowej, pięknie składasz frazy. przyjmij najszczersze wdzięczności moich wyrazy 🙂

  3. Pianino

    Cieszę się z jego sukcesów, każdy jest okupiony potężną pracą, sercem i wysiłkiem. Na drodze chwały i sławy zachowaj incognito.

  4. Kołoworotki

    Fajnego masz bloga i ciekawe na nim treści czy na serwerze wszystko sie zmieści ? pięknie frazujesz słowa zmuszasz przy tym do myślenia tym komentarzem życzę powodzenia 🙂

  5. Gitara

    Zwykle, zanim życie wręczy nam swoje najwspanialsze prezenty, owija je starannie w największe przeciwnosci losu… – Richard Paul Evans

  6. Śmiać się często i serdecznie, zdobyć szacunek ludzi inteligentnych i błyskotliwych a także sympatię dzieci i młodzieży – to znaczy odnieść prawdziwy realny sukces :-). R.W. Emerson. Do You Seen ? USA* Wortal > http://www.USA.XMC.PL

  7. Wspaniały blog wiele przydatnych informacji zawartych w poszczególnych postach, Dzieki Ci za to serdeczne, zapraszam także do siebie…

  8. Twicsy

    Hi there, You’ve done an excellent job. I’ll definitely digg it and personally recommend
    to my friends. I am sure they’ll be benefited from this website.

    1. admin

      Dziękuję za wysoką ocenę mojej pracy. Cieszę się, że zainteresowanie teorią rośnie. Niewątpliwie jej zaakceptowanie przez naukowy świat spowoduje znaczny postęp w technologiach i odkryje ludzkości drogę do gwiazd.

  9. Twicsy

    Every weekend i used to pay a quick visit this web site, for the reason that i
    want enjoyment, as this this web site conations actually fastidious funny material too.

Dodaj komentarz